พระสุตตันตปิฎก · ๓๗. มันทารวปุปผิยวรรค

๗. อุททาลกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๗)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๖๙ · บรรทัด ๗๔๙๒

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๖๙] ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะ ประทับอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำ คงคา เราได้ถือเอาดอกคูนไปบูชาพระองค์ผู้ไม่แพ้อะไรๆ ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่ รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอุททาลกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อุททาลกปุปผิยเถราปทาน. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๘ (๓๖๘) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกจำปา

ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๖๙ หน้าที่ ๓๔๕ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓๗. มันทารวปุปผิยวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org