บทว่า อนฺธาหิณฺฑามหํ ตทา ความว่า ในกาลนั้น เราเป็นผู้มืดเพราะหลงทางในป่า มิใช่มืดเพราะตาบอด จึงกล่าวว่า เราเที่ยวไปค้นหาหนทางดังนี้.

บทว่า ปวนา นิกฺขมนฺเตน ความว่า เราออกจากป่าใหญ่จึงได้พบสีหาสนะ คืออาสนะชั้นยอดเยี่ยม.

อีกอย่างหนึ่ง หมายความว่า เราได้เห็นอาสนะของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า สีหะ.

บทว่า เอกํสํ อญฺชลึ กตฺวา ความว่า เราทำการเฉวียงบ่าข้างหนึ่งด้านซ้าย แล้วประคองอัญชลีไว้เหนือเศียร.