ในชาติต่อมา ท่านได้เกิดเป็นนกยูง อยู่ ณ ที่ประตูน้ำอันเป็นที่อยู่ของพระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่ง มีใจเลื่อมใส ได้เปล่งเสียงร้องอันไพเราะวันละ ๓ ครั้ง ได้ทำบุญไว้มากมายในภพนั้นๆ อย่างนี้แล้ว.

ในกาลแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าของพวกเรา ท่านได้บังเกิดในเรือนอันมีสกุลในกรุงสาวัตถี ได้มีนามว่านันทกะ ฟังธรรมในสำนักของพระศาสดาแล้วบวช เจริญวิปัสสนาบรรลุพระอรหัตแล้ว.

ในกาลต่อมา ท่านระลึกถึงบุรพกรรมของตนได้เกิดความโสมนัสใจ เมื่อจะประกาศถึงเรื่องราวที่ตนเคยได้ประพฤติมาแล้วในกาลก่อน จึงกล่าวคำเริ่มต้นว่า มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ ดังนี้.

ในเรื่องนั้นมีข้อความแปลกกันตรงที่ว่า สร้างมณฑปแล้ว เอาดอกปทุมทั้งหลายมามุงถวายแด่พระปัจเจกพุทธเจ้าเท่านั้นแล. จบอรรถกถานันทกเถราปทาน