ในกาลต่อจากพระโกนาคมนะนั้น พระศาสดาพระนามว่ากัสสปะ อุบัติขึ้นแล้ว แม้พระองค์ก็มีสาวกสันนิบาตครั้งเดียวเท่านั้น, ในสาวกสันนิบาตนั้นมีภิกษุสองหมื่น.

ในครั้งนั้น พระโพธิสัตว์ได้เป็นมาณพชื่อว่าโชติปาละ สำเร็จไตรเพท เป็นผู้มีชื่อเสียงทั้งบนแผ่นดินและกลางหาว ได้เป็นมิตรของช่างหม้อชื่อว่าฆฏิการะ พระโพธิสัตว์นั้นไปเฝ้าพระศาสดาพร้อมกับช่างหม้อนั้น ได้ฟังธรรมกถาแล้วบวช ลงมือทำความเพียร เล่าเรียนพระไตรปิฎกทำพระพุทธศาสนาให้งดงาม เพราะถึงพร้อมด้วยวัตรปฏิบัติน้อยใหญ่.

พระศาสดาแม้พระองค์นั้นก็ทรงพยากรณ์พระโพธิสัตว์นั้นว่าจักได้เป็นพระพุทธเจ้า.

นครที่ประสูติของพระผู้มีพระภาคเจ้านั้นมีนามว่าพาราณสี พราหมณ์นามว่าพรหมทัตตะ เป็นพระบิดา พราหมณีนามว่าธนวดี เป็นพระมารดา มีพระอัครสาวก ๒ องค์คือพระติสสะและพระภารทวาชะ มีพระอุปัฏฐากชื่อว่าสรรพมิตตะ มีพระอัครสาวิกา ๒ องค์คือพระนางอนุฬาและพระนางอุรุเวฬา มีต้นนิโครธเป็นต้นไม้ที่ตรัสรู้ มีพระสรีระสูง ๒๐ ศอก มีพระชนมายุสองหมื่นปีแล.