บุรุษปลดเปลื้องซากศพที่น่าเกลียด ซึ่งผูกไว้ที่คอออก

เสียแล้วไป มีความสุขอยู่อย่างเสรีโดยลำพังตนเองได้ ฉันใด

คนก็ควรละทิ้งร่างกายเน่าที่มากมูลด้วยซากศพนานาชนิด

ไม่มีอาลัย ไม่มีความต้องการไปเสีย ฉันนั้น.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๒๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พุทธาปทาน”