ท้าวสักกะทรงเห็นพระมหาสัตว์ว่าเข้าป่าหิมพานต์แล้ว วันนี้จักเข้าไปถึงธรรมิกบรรพต จึงตรัสเรียกวิสสุกรรมเทพบุตรมาสั่งว่า นี่แน่ะพ่อ สุเมธบัณฑิตออกไปด้วยคิดว่าจักบวช เธอจงเนรมิตที่อยู่ให้แก่สุเมธบัณฑิตนั้น.

วิสสุกรรมเทพบุตรนั้นรับพระดำรัสของท้าวสักกะนั้นแล้ว จึงเนรมิตอาศรมอันน่ารื่นรมย์ บรรณศาลาอันสนิทดีและที่จงกรมอันรื่นรมย์ใจ.

แต่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงหมายเอาอาศรมบทนั้นอันสำเร็จด้วยบุญญานุภาพของพระองค์ในครั้งนั้น จึงตรัสว่า ดูก่อนสารีบุตร ที่ภูเขาธรรมิกบรรพตนั้น.

อาศรมเราได้สร้างไว้ดีแล้ว บรรณศาลาเราได้สร้างไว้

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๓๖

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พุทธาปทาน”