บทว่า คิหิพฺยญฺชนานิ ได้แก่ ผม หนวด ผ้าขาว เครื่องประดับ ดอกไม้ ของหอม เครื่องลูบไล้ บุตร ภรรยา ทาสีและทาสเป็นต้น. สิ่งเหล่านี้ทำความเป็นคฤหัสถ์ให้ปรากฏ เพราะฉะนั้น จึงตรัสว่า คิหิพฺยญฺชนานิ.

บทว่า สนฺฉินฺนปตฺโต แปลว่า มีใบร่วงไปแล้ว.

บทว่า เฉตฺวาน ได้แก่ ตัดด้วยมรรคญาณ.

บทว่า วีโร ได้แก่ ผู้ประกอบด้วยความเพียรในมรรค.