ศิษย์เหล่านี้เป็นผู้มักน้อย มีปัญญา มีอาหารน้อย

ไม่โลภ สันโดษด้วยลาภและความเสื่อมลาภ ห้อมล้อม

เราอยู่ทุกเมื่อ.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อปฺปิจฺฉา ได้แก่ ผู้ยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยอาหารแม้มีประมาณน้อย.