รตนจงฺโกฏวเรน วาสโวติ. ๒-

ปุน โพธิสตฺโต จินฺเตสิ "อิมานิ กาสิกวตฺถานิ มยฺหํ น สมณสารุปฺปานี"ติ. อถสฺส กสฺสปพุทฺธกาเล ปุราณสหายโก ฆฏิการมหาพฺรหฺมา เอกํ พุทฺธนฺตรํ ชรํ อปฺปตฺเตน มิตฺตภาเวน จินฺเตสิ "อชฺช เม สหายโก มหาภินิกฺขมนํ นิกฺขนฺโต, สมณปริกฺขารมสฺส คเหตฺวา คจฺฉิสฺสามี"ติ.

"ติจีวรญฺจ ปตฺโต จ วาสี สูจิ จ พนฺธนํ

ปริสฺสาวเนน อฏฺเฐเต ยุตฺตโยคสฺส ภิกฺขุโน"ติ อิเม อฏฺฐ ปริกฺขาเร อาหริตฺวา อทาสิ. โพธิสตฺโต อรหทฺธชํ ๓- นิวาเสตฺวา อุตฺตมปพฺพชิตเวสํ คณฺหิตฺวา "ฉนฺน ตฺวํ มม วจเนน มาตาปิตูนํ อาโรคฺยํ วเทหี"ติ วตฺวา อุยฺโยเชสิ. ฉนฺโน โพธิสตฺตํ วนฺทิตฺวา ปทกฺขิณํ กตฺวา ปกฺกามิ. กณฺฐโก ปน ฉนฺเนน สทฺธึ มนฺตยมานสฺส โพธิสตฺตสฺส วจนํ สุณนฺโตว (๔)- "นตฺถิ ทานิ มยฺหํ ปุน สามิโน ทสฺสนนฺ"ติ จินฺเตตฺวา จกฺขุปถํ วิชหนฺโต โสกํ อธิวาเสตุํ อสกฺโกนฺโต หทเยน ผลิเตน กาลํ กตฺวา ตาวตึสภวเน กณฺฐโก นาม เทวปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ. ฉนฺนสฺส ปฐมํ เอโกว โสโก อโหสิ, กณฺฐกสฺส ปน กาลกิริยาย ทุติเยน โสเกน ปีฬิโต โรทนฺโต ปริเทวนฺโต นครํ อคมาสิ.