นาติสีตํ นาติอุณฺหํ นาติทุพฺภิกฺขฉาตกํ

สทฺทลา หริตา ภูมิ เอส กาโล มหามุนี"ติ สฏฺฐิมตฺตาหิ คาถาหิ ทสพลสฺส กุลนครคมนวณฺณํ วณฺเณสิ. อถ นํ สตฺถา "กึ นุ โข อุทายิ มธุรสฺสเรน คมนวณฺณํ วณฺเณสี"ติ อาห. "ตุมฺหากํ ภนฺเต ปิตา สุทฺโธทนมหาราชา ตุเมฺห ปสฺสิตุกาโม, กโรถ ญาตกานํ สงฺคหนฺ"ติ. สาธุ อุทายิ กริสฺสามิ ญาตกานํ สงฺคหํ, ภิกฺขุสํฆสฺส อาโรเจหิ, คมิยวตฺตํ ปริปูเรสฺสนฺตีติ. "สาธุ ภนฺเต"ติ เถโร เตสํ อาโรเจสิ.

ภควา องฺคมคธวาสีนํ กุลปุตฺตานํ ทสหิ สหสฺเสหิ, กปิลวตฺถุวาสีนํ ทสหิ สหสฺเสหีติ สพฺเพเหว วีสติสหสฺเสหิ ขีณาสวภิกฺขูหิ ปริวุโต ราชคหา นิกฺขมิตฺวา ทิวเส ทิวเส โยชนํ คจฺฉติ. "ราชคหโต สฏฺฐิโยชนํ กปิลวตฺถุํ ทฺวีหิ มาเสหิ ปาปุณิสฺสามี"ติ อตุริตจาริกํ ปกฺกามิ. เถโรปิ "ภควโต นิกฺขนฺตภาวํ รญฺโญ อาโรเจสฺสามี"ติ เวหาสํ อพฺภุคฺคนฺตฺวา รญฺโญ นิเวสเน ปาตุรโหสิ. ราชา เถรํ ทิสฺวา ตุฏฺฐจิตฺโต มหารเห ปลฺลงฺเก นิสีทาเปตฺวา อตฺตโน ปฏิยาทิตสฺส นานคฺครสโภชนสฺส ปตฺตํ ปูเรตฺวา อทาสิ. เถโร อุฏฺฐาย คมนาการํ ทสฺเสสิ. นิสีทิตฺวา ภุญฺช ตาตาติ. สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ภุญฺชิสฺสามิ มหาราชาติ. กหํ ปน ตาต สตฺถาติ. วีสติสหสฺสภิกฺขุปริวาโร ตุมฺหากํ ทสฺสนตฺถาย จาริกํ นิกฺขนฺโต มหาราชาติ. ราชา ตุฏฺฐมานโส อาห "ตุเมฺห อิมํ ปริภุญฺชิตฺวา ยาว มม ปุตฺโต อิมํ นครํ ปาปุณาติ, ตาวสฺส อิโตว ปิณฺฑปาตํ ปริหรถา"ติ. เถโร อธิวาเสสิ. ราชา เถรํ ปวิสิตฺวา ปตฺตํ คนฺธจุณฺเณน อุพฺพฏฺเฏตฺวา อุตฺตมสฺส โภชนสฺส ปูเรตฺวา "ตถาคตสฺส เทถา"ติ

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๒๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พุทธาปทาน”