มหาเสฏฺฐิปิ โข วิหารมหํ สชฺเชตฺวา ตถาคตสฺส เชตวนํ ปวิสนทิวเส ปุตฺตํ สพฺพาลงฺการปฏิมณฺฑิตํ กตฺวา อลงฺกตปฏิยตฺเตเหว ปญฺจหิ กุมารสเตหิ สทฺธึ เปเสสิ. โส สปริวาโร ปญฺจวณฺณวตฺถสมุชฺชลานิ ปญฺจ ธชสตานิ คเหตฺวา ทสพลสฺส ปุรโต อโหสิ, เตสํ ปจฺฉโต มหาสุภทฺทา จูฬสุภทฺทาติ เทฺว เสฏฺฐิธีตโร ปญฺจหิ กุมาริกาสเตหิ สทฺธึ ปุณฺณฆเฏ คเหตฺวา นิกฺขมึสุ,

อถ นํ อนาถปิณฺฑิโก อาปุจฺฉิ "กถาหํ ภนฺเต อิมสฺมึ วิหาเร ปฏิปชฺชามี"ติ. เตน หิ คหปติ อิมํ วิหารํ อาคตานาคตสฺส จาตุทฺทิสสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส ปติฏฺฐาเปหีติ. "สาธุ ภนฺเต"ติ มหาเสฏฺฐิ สุวณฺณภิงฺคารํ อาทาย ทสพลสฺส หตฺเถ อุทกํ ปาเตตฺวา "อิมํ เชตวนวิหารํ อาคตานาคตสฺส จาตุทฺทิสสฺส พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส ทมฺมี"ติ อทาสิ. สตฺถา วิหารํ ปฏิคฺคเหตฺวา อนุโมทนํ กโรนฺโต:-

"สีตํ อุณฺหํ ปฏิหนฺติ ตโต วาฬมิคานิ จ