[๒๔-๕] เอตรหิ วตฺตมาเน กาเล อนุตฺตรา อุตฺตรวิรหิตา เย จ พุทฺธา อตฺถิ สํวิชฺชนฺติ, เต จ ปจฺเจกพุทฺเธ อเนกสเต สยมฺภู สยเมว ภูเต อญฺญาจริยรหิเต อปราชิเต ขนฺธกิเลสาภิสงฺขารมจฺจุเทวปุตฺตมาเรหิ อปราชิเต ชยมาปนฺเน สนฺตปฺเปสินฺติ อตฺโถ. ภวนํ มยฺหํ ปาสาทํ อตีตกาเล จ วตฺตมานกาเล จ สพฺเพ พุทฺธา สมารุหุํ ๔- สํ สุฏฺฐุ อารุหึสูติ อตฺโถ.

[๒๖] เย ทิพฺพา ทิวิ ภวา ทิพฺพา เทวโลเก ชาตา เย จ พหู กปฺปรุกฺขา อตถิ. เย จ มานุสา มนุสฺเส ชาตา เย จ พหู กปฺปรุกฺขา อตฺถิ, ตโต สพฺพํ ทุสฺสํ สมาหนฺตฺวา สํ สุฏฺฐุ อาหริตฺวา เตจีวรานิ กาเรตฺวา เต ปจฺเจกพุทฺเธ ติจีวเรหิ อจฺฉาเทมีติ สมฺพนฺโธ.

@สมาหรึ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๒๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พุทธาปทาน”