ภควา เวฬุวนาราเม นิสินฺโน ตํ สทฺทํ สุตฺวา "กึ เอโส สทฺโท"ติ อานนฺทํ ปุจฺฉิ. "ภารทฺวาเชน ภนฺเต ปตฺตสฺส คหิตตฺตา สนฺตุฏฺฐา นครวาสิโน อุกฺกุฏฺฐิสทฺทมกํสู"ติ อาห. ตทา ภควา อายตึ ปรูปวาทโมจนตฺถํ ตํ ปตฺตํ อาหราเปตฺวา เภทาเปตฺวา ๑- อญฺชนุปวิสนํ กตฺวา ภิกฺขูนํ ทาเปสิ, ทาเปตฺวา จ ปน "น ภิกฺขเว อิทฺธิวิกุพฺพนา กาตพฺพา, โย กเรยฺย, อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสา"ติ สิกฺขาปทํ ปญฺญาเปสิ.

ตโต ติตฺถิยา "สมเณน กิร โคตเมน สาวกานํ สิกฺขาปทํ ปญฺญตฺตํ, เต ชีวิตเหตุปิ ตํ นาติกฺกมนฺติ, มยํ อิทฺธิปาฏิหาริยํ กริสฺสามา"ติ ตตฺถ ตตฺถ ราสิภูตา โกลาหลมกํสุ. อถ ราชา พิมฺพิสาโร ตํ สุตฺวา ภควโต สนฺติกํ คนฺตฺวา วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสินฺโน ภควนฺตเมวมาห "ติตฺถิยา ภนฺเต `อิทฺธิปาฏิหาริยํ กริสฺสามา'ติ อุคฺโฆเสนฺตี"ติ. อหมฺปิ มหาราช กริสฺสามีติ. นนุ ภนฺเต ภควตา สาวกานํ สิกฺขาปทํ ปญฺญตฺตนฺติ. ตเมว มหาราช ปุจฺฉิสฺสามิ, ตวุยฺยาเน อมฺพผลาทีนิ ขาทนฺตานํ "เอตฺตโก ทณฺโฑ"ติ ทณฺฑํ ฐเปนฺโต ตวาปิ เอกโต กตฺวา ฐเปสีติ. น มยฺหํ ภนฺเต ทณฺโฑติ. เอวํ มหาราช น มยฺหํ สิกฺขาปทํ ปญฺญตฺตํ อตฺถีติ. กตฺถ ภนฺเต ปาฏิหาริยํ ภวิสฺสตีติ. สาวตฺถิยา สมีเป คณฺฑมฺพรุกฺขมูเล ๒- มหาราชาติ. สาธุ ภนฺเต ตํ ปสฺสิสฺสามาติ. ตโต ติตฺถิยา "คณฺฑมฺพรุกฺขมูเล ๒- กิร ปาฏิหาริยํ ภวิสฺสตี"ติ สุตฺวา นครสฺส สามนฺตา อมฺพรุกฺเข เฉทาเปสุํ, นาครา มหาองฺคณฏฺฐาเน มญฺจาติมญฺจํ อฏฺฏาทโย พนฺธึสุ, สกลชมฺพุทีปวาสิโน ราสิภูตา ปุรตฺถิมทิสายเมว ทฺวาทสโยชนานิ ผริตฺวา อฏฺฐํสุ. เสสทิสาสุปิ ตทนุรูเปนากาเรน สนฺนิปตึสุ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๒๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พุทธาปทาน”