เอวเมว โข ภิกฺขเว ภิกฺขุ วิวิจฺเจว กาเมหิ ฯปฯ ปฐมํ ฌานํ

อุปสมฺปชฺช วิหรติ. อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อนฺตมกาสิ มารํ

อปทํ, วธิตฺวา มารจกฺขุํ อทสฺสนํ คโต ปาปิมโต"ติ ๒- วิตฺถาโร.

เสริตนฺติ สจฺฉนฺทวุตฺติตํ อปรายตฺตตํ ๓- วา อิทํ วุตฺตํ โหติ:- ยถา มิโค อรญฺญมฺหิ อพทฺโธ เยนิจฺฉกํ คจฺฉติ โคจราย, ตถา กทา นุ โข อหมฺปิ ตณฺหาพนฺธนํ ฉินฺทิตฺวา เอวํ คจฺเฉยฺยนฺติ. วิญฺญู ปณฺฑิโต นโร เสริตํ เปกฺขมาโน เอโก จเรติ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๔๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปัจเจกพุทธาปทาน”