[๑๐๘] สีตญฺจาติ กา อุปฺปตฺติ? พาราณสิยํ กิร สีตาลุกพฺรหฺมทตฺโต นาม ราชา อโหสิ. โส ปพฺพชิตฺวา อรญฺเญ ติณกุฏิกาย วิหรติ. ตสฺมิญฺจ ปเทเส สีเต สีตํ, อุเณฺห อุณฺหเมว โหติ อพฺโภกาสตฺตา ปเทสสฺส. โคจรคาเม ภิกฺขา ยาวทตฺถํ น ลพฺภติ, ปานียมฺปิ ทุลฺลภํ, วาตาตปฑํสสิรึสปาปิ ๒- พาเธนฺติ. ตสฺส เอตทโหสิ "อิโต อฑฺฒโยชนมตฺเต สมฺปนฺโน ปเทโส, ตตฺถ สพฺเพปิ เอเต ปริสฺสยา นตฺถิ, ยนฺนูนาหํ ตตฺถ คจฺเฉยฺยํ, ผาสุกํ วิหรนฺเตน สกฺกา สุขมธิคนฺตุนฺ"ติ. ตสฺส ปุน อโหสิ "ปพฺพชิตา นาม น ปจฺจยคิทฺธา โหนฺติ,

ตตฺถ สีตญฺจาติ สีตํ ทุวิธํ อพฺภนฺตรธาตุกฺโขภปจฺจยญฺจ พาหิรธาตุกฺโขภ- ปจฺจยญฺจ, ตถา อุณฺหมฺปิ. ฑํสาติ ปิงฺคลมกฺขิกา. สิรึสปาติ ๑- เย เกจิ ทีฆชาติกา สรนฺตา คจฺฉนฺติ. เสสํ ปากฏเมว. นิคมนมฺปิ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพนฺติ.

สีตาลุกคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.