เตน โข ปน สมเยน อาทิจฺจพนฺธุ นาม ปจฺเจกพุทฺโธ นนฺทมูลกปพฺภาเร วิหรติ. โส อาวชฺเชนฺโต ตํ อทฺทส "อยํ กุมาโร ปพฺพชิตุํ อสกฺขิ, ชฏํ ฉินฺทิตุํ น สกฺโกตี"ติ. ตโต ปรํ อาวชฺชิ "อตฺตโน ธมฺมตาย นิพฺพิชฺชิสฺสติ นุ โข, โน"ติ. อถ "ธมฺมตาย นิพฺพินฺทนฺโต อติจิรํ ภวิสฺสตี"ติ ญตฺวา "ตสฺส อารมฺมณํ ทสฺเสสฺสามี"ติ ปุริมนเยน มโนสิลาตลโต อาคนฺตฺวา อุยฺยาเน อฏฺฐาสิ. ราชปริสา ทิสฺวา "ปจฺเจกพุทฺโธ อาคโต มหาราชา"ติ อาโรเจสิ. ราชา "อิทานิ เม ปุตฺโต ปจฺเจกพุทฺเธน สทฺธึ อนุกฺกณฺฐิโต วสิสฺสตี"ติ

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๔๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปัจเจกพุทธาปทาน”