อารทฺธวีริยคาถาวณฺณนา ๕-

[๑๒๔] อารทฺธวีริโยติ กา อุปฺปตฺติ? อญฺญตโร กิร ปจฺจนฺตราชา สหสฺสโยธพลกาโย รชฺเชน ขุทฺทโก, ปญฺญาย มหนฺโต อโหสิ. โส เอกทิวสํ "กิญฺจาปิ อหํ ขุทฺทโก รชฺเชน, ปญฺญวตา ปน สกฺกา สกลชมฺพุทีปํ คเหตุนฺ"ติ

@๔ สี. เอตฺเถว. ๕ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ. จินฺเตตฺวา สามนฺตรญฺโญ ทูตํ ปาเหสิ "สตฺตาหพฺภนฺตเร เม รชฺชํ วา เทตุ ยุทฺธํ วา"ติ. ตโต โส อตฺตโน อมจฺเจ สนฺนิปาตาเปตฺวา อาห "มยา ตุเมฺห อนาปุจฺฉาเยว สาหสํ กมฺมํ กตํ, อมุกสฺส รญฺโญ เอวํ เปสิตํ, กึ กาตพฺพนฺ"ติ. เต อาหํสุ "สกฺกา มหาราช โส ทูโต นิวตฺเตตุนฺ"ติ. น สกฺกา, คโต ภวิสฺสตีติ. ยทิ เอวํ วินาสิตมฺหา ตยา, เตน หิ ทุกฺขํ อญฺญสฺส สตฺเถน มริตุํ, หนฺท มยํ อญฺญมญฺญํ ปหริตฺวา มราม, อตฺตานํ ปหริตฺวา มราม, อุพฺพนฺธาม, วิสํ ขาทามาติ. เอวํ เอเตสุ เอกเมโก มรณเมว สํวณฺเณติ. ตโต ราชา "กึ เม อิเมหิ, อตฺถิ ภเณ มยฺหํ โยธา"ติ อาห. อถ "อหํ มหาราช โยโธ, อหํ มหาราช โยโธ"ติ โยธสหสฺสํ อุฏฺฐหิ.