[๒๐๙] อชฺโฌคาเหตฺวา หิมวนฺตนฺติ หิมวนฺตสมีปํ โอคาเหตฺวา ปวิสิตฺวาติ อตฺโถ. เสสํ อุตฺตานตฺถเมว.

[๒๑๐-๑] ชลิตํ ชลมานํ อินฺทีวรปุปฺผํ อิว หุตาสนํ โหมสฺส อาสนํ อาทิตฺตํ อาภายุตํ อคฺคิกฺขนฺธํ อิว คคเน อากาเส โชตมานํ วิชฺชุ อิว สุฏฺฐุ ผุลฺลํ สาลราชํ อิว นิสินฺนํ โลกนายกํ อทฺทสนฺติ สมฺพนฺโธ.

[๒๑๓] เทวานํ เทโว เทวเทโว, ตํ เทวเทวํ ทิสฺวาน ตสฺส ลกฺขณํ ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณสญฺชานนการณํ. "พุทฺโธ นุ โข น วา พุทฺโธ"ติ อุปธารยึ วิจาเรสึ. จกฺขุมํ ปญฺจหิ จกฺขูหิ จกฺขุมนฺตํ ชินํ เกน การเณน ปสฺสามีติ สมฺพนฺโธ.

[๒๑๔] จรณุตฺตเม อุตฺตมปาทตเล สหสฺสารานิ จกฺกลกฺขณานิ ทิสฺสนฺติ, อหํ ตสฺส ภควโต ตานิ ลกฺขณานิ ทิสฺวา ตถาคเต นิฏฺฐํ คจฺฉึ สนฺนิฏฺฐานํ อคมาสึ, นิสฺสนฺเทโห อาสินฺติ อตฺโถ. เสสํ อุตฺตานตฺถเมว.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๕๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สารีปุตตเถราปทาน (๑)”