เจโตปริวิตกฺกมญฺญาย เสยฺยถาปิ นาม พลวา ปุริโส สมิญฺชิตํ วา

พาหํ ปสาเรยฺย, ปสาริตํ วา พาหํ สมิญฺเชยฺย. เอวเมว เชตวเน

อนฺตรหิโต ตสฺมึ พฺรหฺมโลเก ปาตุรโหสิ อถ โข ภควา ตสฺส

พฺรหฺมุโน อุปุริเวหาสํ ปลฺลงฺเกน นิสีทิ เตโชธาตุํ สมาปชฺชิตฺวา.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๕๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาโมคคัลลานเถราปทาน (๒)”