พฺรหฺมุโน อุปริเวหาสํ ปลฺลงฺเกน นิสินฺนํ เตโชธาตุํ สมาปนฺนํ,

ทิสฺวาน เสยฺยถาปิ นาม พลวา ปุริโส สมิญฺชิตํ วา พาหํ ปสาเรยฺย,

ปสาริตํ วา พาหํ สมิญฺเชยฺย. เอวเมว เชตวเน อนฺตรหิโต ตสฺมึ

พฺรหฺมโลเก ปาตุรโหสิ. อถ โข อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน ปุรตฺถิมํ

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๕๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาโมคคัลลานเถราปทาน (๒)”