สฺวาหํ อชฺช กถํ วชฺชํ อหํ นิจฺโจมฺหิ สสฺสโต"ติ.

อถ โข ภควา ตํ พฺรหฺมานํ สํเวเชตฺวา เสยฺยถาปิ นาม พลวา

ปุริโส ฯเปฯ เอวเมว ตสฺมึ พฺรหฺมโลเก อนฺตรหิโต เชตวเน

ปาตุรโหสิ. อถ โข โส พฺรหฺมา อญฺญตรํ พฺรหฺมปาริสชฺชํ

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๕๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาโมคคัลลานเถราปทาน (๒)”