อิตฺถนฺติ อิมินา ปกาเรน เหฏฺฐา วุตฺตกฺกเมน. เอวํ โส เอกสฺเสว อโนมทสฺสีพุทฺธสฺส สนฺติเก ทฺวิกฺขตฺตุํ พฺยากรณํ ลภิ. กถํ? เหฏฺฐาวุตฺตนเยน เสฏฺฐิ หุตฺวา ตสฺส ภควโต สนฺติเก ลทฺธพฺยากรโณ ตโต จุโต สามุทฺทิเก นาคภวเน นิพฺพตฺโต ตสฺเสว ภควโต สนฺติเก ทีฆายุกภาเวน อุปหารํ กตฺวา นิมนฺเตตฺวา โภเชตฺวา มหาปูชํ อากาสิ. ตทาปิ ภควา พฺยากรณํ

มหาโมคฺคลฺลานตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๕๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาโมคคัลลานเถราปทาน (๒)”