โส อปรภาเค อตฺตโน ชาตคามํ คนฺตฺวา "จาลา อุปจาลา สีสูปจาลา"ติ ติสฺสนฺนํ ภคินีนํ ปุตฺเต "จาลา อุปจาลา สีสูปจาลา"ติ ตโย ภาคิเนยฺเย อาเนตฺวา ปพฺพาเชตฺวา กมฺมฏฺฐาเน นิโยเชสิ. เต กมฺมฏฺฐานํ อนุยุตฺตา วิหรึสุ.

ตสฺมึ จ สมเย เถรสฺส โกจิเทว อาพาโธ อุปฺปนฺโน, ตํ สุตฺวา สาริปุตฺตตฺเถโร "เรวตสฺส คิลานปุจฺฉนํ อธิคมปุจฺฉนญฺจ กริสฺสามี"ติ อุปคญฺฉิ. เรวตตฺเถโร ธมฺมเสนาปตึ ทูรโตว อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา เตสํ สามเณรานํ สตุปฺปาทวเสน โอวทิยมาโน จาเลติ คาถํ อภาสิตฺถ. ตตฺถ จาเล อุปจาเล สีสูปจาเลติ เตสํ อาลปนํ. จาลา อุปจาลา สีสูปจาลาติ หิ อิตฺถิลิงฺควเสน ๒- ลทฺธนามา ตโย ทารกา ปพฺพชิตาปิ ตถา โวหริยฺยนฺติ, "จาลี อุปจาลี สีสูปจาลีติ เตสํ นามานี"ติ จ วทนฺติ. ยทตฺถํ "จาเล"ติอาทินา อามนฺตนํ กตํ, ตํ ทสฺเสนฺโต "ปติสฺสตา นุ โข วิหรถา"ติ วตฺวา ตตฺถ การณํ อาห

ตํ สุตฺวา เต สามเณรา ธมฺมเสนาปติสฺส ปจฺจุคฺคมนาทิวตฺตํ กตฺวา อุภินฺนํ มาตุลตฺเถรานํ ปฏิสนฺถารเวลายํ นาติทูเร สมาธึ สมาปชฺชิตฺวา นิสีทึสุ. ธมฺมเสนาปติ เรวตตฺเถเรน สทฺธึ ปฏิสนฺถารํ กตฺวา อุฏฺฐายาสนา เต สามเณเร อุปสงฺกมิ, เต ตถา กาลปริจฺเฉทสฺส กตตฺตา เถเร อุปสงฺกมนฺเต อุฏฺฐหิตฺวา วนฺทิตฺวา อฏฺฐํสุ. เถโร "กตรกตรวิหาเรน วิหรถา"ติ ปุจฺฉิตฺวา เตหิ "อิมาย อิมายา"ติ วุตฺเต ทารเกปิ เอวํ วิเนนฺโต "มยฺหํ ภาติโก สจฺจวาที ๒- วต ธมฺมสฺส อนุธมฺมจารินฺ"ติ เถรํ ปสํสนฺโต ปกฺกามิ. เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๖๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ขทิรวนิยเรวตเถราปทาน (๙)”