สตฺถา ตสฺมึ ขเณ ยาคุญฺจ ขชฺชกาทิเภทญฺจ ปฏิคฺคณฺหิ. กตภตฺตกิจฺโจ ภควา อายสฺมนฺตํ จูฬปนฺถกํ อาณาเปสิ "อนุโมทนํ กโรหี"ติ. โส ปภินฺน- ปฏิสมฺภิโท สิเนรุํ คเหตฺวา มหาสมุทฺทํ มนฺเถนฺโต วิย เตปิฏกํ พุทฺธวจนํ สงฺโขเภนฺโต สตฺถุ อชฺฌาสยํ คณฺหนฺโต อนุโมทนํ อกาสิ. ทสพเล ภตฺตกิจฺจํ กตฺวา วิหารํ คเต ธมฺมสภายํ กถา อุทปาทิ `อโห พุทฺธานํ อานุภาโว, ยตฺร หิ นาม จตฺตาโร มาเส เอกคาถํ คเหตุํ อสกฺโกนฺตมฺปิ ลหุเกน ขเณเนว เอวํ มหิทฺธิกํ อกํสู'ติ, ตถา หิ ชีวกสฺส นิเวสเน นิสินฺโน ภควา `เอวํ จูฬปนฺถกสฺส จิตฺตํ สมาหิตํ, วีถิปฏิปนฺนา วิปสฺสนา'ติ ญตฺวา ยถานิสินฺโนเยว อตฺตานํ ทสฺเสตฺวา `ปนฺถก เนวายํ ปิโลติกา กิลิฏฺฐา รชานุกิณฺณา, อิโต ปน อญฺโญปิ อริยสฺส วินเย สงฺกิเลโส รโช'ติ ทสฺเสนฺโต:-

`ราโค รโช น จ ปน เรณุ วุจฺจติ

ราคสฺเสตํ อธิวจนํ รโชติ

เอตํ รชํ วิปฺปชหิตฺวา ภิกฺขโว