@๓ ปาฬิ. ทิสฺวา. ๔ ขุ.เถร. ๒๖/๗๗๖-๙๓/๓๗๕-๗. อิมา คาถา อโวจ. เอวํ เถโร รญฺโญ โกรพฺยสฺส ธมฺมํ เทเสตฺวา สตฺถุ สนฺติกเมว คโต. สตฺถา จ อปรภาเค อริยคณมชฺเฌ นิสินฺโน เถรํ สทฺธา- ปพฺพชิตานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสิ.

[๙๗-๘] เอวํ โส เถโร ปตฺตเอตทคฺคฏฺฐาโน ปุพฺพกมฺมํ สริตฺวา โสมนสฺสชาโต ปุพฺพจริตาปทานํ ปกาเสนฺโต ปทุมุตฺตรสฺส ภควโตติอาทิมาห. วรนาโค มยา ทินฺโนติ ตสฺส ภควโต รูปกาเย ปสีทิตฺวา วโร อุตฺตโม เสฏฺโฐ อีสาทนฺโต รถีสาสทิสทนฺโต อุรูฬฺหวา ภารวโห ๑- ราชารโห วา. เสตจฺฉตฺโตปโสภิโตติ หตฺถิกฺขนฺเธ อุสฺสาปิตเสตจฺฉตฺเตน อุปเสวิโต โสภมาโน. ปุนปิ กึ วิสิฏฺโฐ วรนาโค? สกปฺปโน ๒- หตฺถาลงฺการสหิโต. สํฆารามํ พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส วสนตฺถาย อารามํ วิหารํ อการยึ กาเรสึ.

[๙๙] จตุปญฺญาสสหสฺสานีติ ตสฺมึ การาปิเต วิหารพฺภนฺตเร จตุปญฺญาสสหสฺสานิ ปาสาทานิ จ อหํ อการยึ กาเรสินฺติ อตฺโถ. มโหฆทานํ กริตฺวานาติ สพฺพปริกฺขารสหิตํ มโหฆสทิสํ มหาทานํ สชฺเชตฺวา มเหสิโน มุนิโน นิยฺยาเทสินฺติ อตฺโถ.

[๑๐๐] อนุโมทิ มหาวีโรติ จตุราสงฺเขฺยยฺยสตสหสฺเสสุ กปฺเปสุ อพฺโพจฺฉินฺนอุสฺสาหสงฺขาเตน วีริเยน มหาวีโร สยมฺภู สยเมว ภูโต ชาโต ลทฺธสพฺพญฺญุตญฺญาโณ อคฺโค เสฏฺโฐ ปุคฺคโล อนุโมทิ วิหารานุโมทนํ อกาสิ. สพฺเพ ชเน หาสยนฺโตติ สกลานนฺตาปริมาเณ เทวมนุสฺเส หาสยนฺโต สนฺตุฏฺเฐ กุรุมาโน อมตนิพฺพานปฏิสํยุตฺตํ จตุสจฺจธมฺมเทสนํ เทเสสิ ปกาเสสิ วิวริ วิภชิ อุตฺตานี อกาสีติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๗๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. รัฐปาลเถราปทาน (๑๘)”