โส ธมฺมํ เทเสนฺโต ยสฺมา สตฺถารา เทสิตนิยาเมน อโนทิสฺสกํ กตฺวา เทเสติ. ตสฺมา อรณวิหารีนํ อคฺโค นาม ชาโต. ยสฺมา จ ปิณฺฑาย จรนฺโต ฆเร ฆเร เมตฺตาฌานํ สมาปชฺชิตฺวา วุฏฺฐาย ภิกฺขํ ปฏิคฺคณฺหาติ "เอวํ ทายกานํ มหปฺผลํ ภวิสฺสตี"ติ, ตสฺมา ทกฺขิเณยฺยานํ อคฺโค นาม ชาโต. เตน นํ ภควา "เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ อรณวิหารีนํ ทกฺขิเณยฺยานญฺจ ยทิทํ สุภูตี"ติ ๑- ทฺวยงฺคสมนฺนาคเต อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสิ, เอวมยํ มหาเถโร อตฺตนา ปูริตปารมีนํ ผลสฺส มตฺถกํ อรหตฺตํ ปตฺวา โลเก อภิญฺญาโต อภิลกฺขิโต หุตฺวา พหุชนหิตาย ชนปทจาริกํ จรนฺโต อนุปุพฺเพน ราชคหํ อคมาสิ.

ราชา พิมฺพิสาโร เถรสฺส อาคมนํ สุตฺวา อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา "อิเธว ภนฺเต วสถ, วสนฏฺฐานํ โว กริสฺสามี"ติ วตฺวา ๒- ปกฺกนฺโต วิสฺสริ. เถโร เสนาสนํ อลภนฺโต อพฺโภกาเส วีตินาเมสิ. เถรสฺสานุภาเวน เทโว น วสฺสติ. มนุสฺสา อวุฏฺฐิตาย อุปทฺทุโต รญฺโญ นิเวสนทฺวาเร อุกฺกุฏฺฐึ อกํสุ. ราชา "เกน นุ โข การเณน เทโว น วสฺสตี"ติ วีมํสนฺโต "เถรสฺส อพฺโภกาสวาเสน มญฺเญ น วสฺสตี"ติ จินฺเตตฺวา ตสฺส ปณฺณกุฏึ การาเปตฺวา "อิมิสฺสํ ภนฺเต ปณฺณกุฏิยํ วสถา"ติ วตฺวา วนฺทิตฺวา ปกฺกามิ. เถโร กุฏึ ปวิสิตฺวา ติณสนฺถารเก ปลฺลงฺเกน นิสีทิ. ตทา เทโว โถกํ โถกํ ผุสายติ, น สมฺมาธารํ อนุปเวจฺฉติ. อถ เถโร โลกสฺส อวุฏฺฐิกภยํ วิธมิตุกาโม อตฺตโน อชฺฌตฺติกพาหิรวตฺถุกสฺส ปริสฺสยสฺส อภาวํ ปเวเทนฺโต "ฉนฺนา เม กุฏิกา"ติ ๓- คาถมาห. ตสฺสตฺโถ เถรคาถายํ วุตฺโตเยว.

กสฺมา ปเนเต มหาเถรา อตฺตโน คุเณ ปกาเสนฺตีติ? อิมินา ทีเฆน อทฺธุนา อนธิคตปุพฺพํ ปรมคมฺภีรํ อติวิย สนฺตํ ปณีตํ อตฺตนา อธิคตโลกุตฺตรธมฺมํ ปจฺจเวกฺขิตฺวา ปีติเวคสมุสฺสาหิตอุทานทีปนตฺถํ สาสนสฺส นิยฺยานิกภาววิภาวนตฺถญฺจ ปรมปฺปิจฺฉา อริยา อตฺตโน คุเณ ปกาเสนฺติ. ยถา ตํ โลกนาโถ โพธเนยฺยานํ อชฺฌาสยวเสน "ทสพลสมนฺนาคโต ภิกฺขเว

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๗๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สุภูติเถราปทาน (๒๑)”