ตโต ภิกฺขุสํฆสฺส อุโปสถาคารปฺปเวสนเวลาย โส ภิกฺขุ ตํ ภิกฺขุํ อุโปสถคฺเค ทิสฺวา สญฺชานิตฺวา "อิมสฺมึ อุโปสถคฺเค เอวรูโป นาม ปาปภิกฺขุ

@๓ สี. ปจฺฉโต ปจฺฉโต คจฺฉนฺตี. ๔ ม. เอวํ วิสภาคํ, เอวํ วิรทฺธภาวํ.

@๕ ฉ.ม. กาลํ. ๖ อาคจฺฉนฺตสฺเสว (มโน.ปู. ๑/๒๓๔). อตฺถิ, นาหํ เตน สทฺธึ อุโปสถํ กริสฺสามี"ติ นิกฺขมิตฺวา พหิ อฏฺฐาสิ. อถ ภุมฺมเทวตา "ภาริยํ กมฺมํ มยา กตนฺ"ติ มหลฺลกอุปาสกวณฺเณน ตสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา "กสฺมา ภนฺเต อยฺโย อิมสฺมึ ฐาเน ฐิโต"ติ อาห. "อุปาสก อิมสฺมึ อุโปสถคฺเค ๑- เอโก ปาปภิกฺขุ ปวิฏฺโฐ, อหนฺเตน สทฺธึ อุโปสถํ น กโรมีติ พหิ ฐิโตมฺหี"ติ. "ภนฺเต มา ภณถ, ๒- ปริสุทธสีโล เอส ภิกฺขุ, ตุเมฺหหิ ทิฏฺฐมาตุคาโม นาม อหํ. มยา ตุมฺหากํ วีมํสนตฺถาย "ทฬฺหา นุ โข อิเมสํ เถรานํ เมตฺติ, โน ทฬฺหา"ติ ภิชฺชนาภิชฺชนภาวํ ๓- โอโลเกนฺเตน ตํ กมฺมํ กตนฺติ. โก ปน ตฺวํ สปฺปุริสาติ. อหํ เอกา ภุมฺมเทวตา ภนฺเตติ. เทวปุตฺโต กเถนฺโตเยว ทิพฺพานุภาเวน ฐตฺวา เถรสฺส ปาทมูเล ปติตฺวา "มยฺหํ ภนฺเต ขมถ, เถรสฺส เอโส โทโส นตฺถิ, ๔- โส เถโร เอตํ โทสํ น ชานาติ, ๔- อุโปสถํ กโรถา"ติ ๕- เถรํ ยาจิตฺวา อุโปสถคฺคํ ปเวเสสิ. โส เถโร อุโปสถํ ตาว เอกฏฺฐาเน อกาสิ. มิตฺตสนฺถววเสน ปน ปุน เตน สทฺธึ น เอกฏฺฐาเน วสิ. อิมสฺส เถรสฺส กมฺมํ ๖- น กเถสิ. ๗- อปรภาเค จุทิตกตฺเถโร ปน วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺโต อรหตฺตํ ปาปุณิ.