ภุมฺมเทวตา ตสฺส กมฺมสฺส นิสฺสนฺเทน เอกํ พุทฺธนฺตรํ อปายโต น มุจฺจิตฺถ. สเจ ปน กิสฺมิญฺจิ กาเล ๘- มนุสฺสตฺตํ อาคจฺฉติ, อญฺเญน เยน เกนจิ กโต โทโส ตสฺเสว อุปริ ปตติ. โส อมฺหากํ ภควโต อุปฺปนฺนกาเล สาวตฺถิยํ พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติ, ธานมาณโวติสฺส นามํ อกํสุ. โส วยปฺปตฺโต ตโย เวเท อุคฺคณฺหิตฺวา มหลฺลกกาเล สตฺถุ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา ปฏิลทฺธสทฺโธ สาสเน ปพฺพชิ. ตสฺส อุปสมฺปนฺนทิวสโต ปฏฺฐาย เอกา อลงฺกตปฺปฏิยตฺตา

@๓ ลชฺชิอลชฺชิภาวํ (มโน.ปู. ๑/๒๓๕). ๔-๔ ฉ.ม. อิเม ปาฐา น ทิสฺสนฺติ.

@๕ มโน.ปู. ๑/๒๓๕. ๖ ฉ.ม. โทสํ.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๗๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กุณฑธานเถราปทาน (๓๑)”