[๙๐] ขาริโย ปูรยิตฺวานาติ ตาปสภาชนานิ ลสุเณน ปูรยิตฺวา กาเชนาทาย สํฆารามํ สํฆสฺส วสนฏฺฐานํ เหมนฺตาทีสุ ตีสุ กาเลสุ สํฆสฺส จตูหิ อิริยาปเถหิ วสนวิหารํ อคจฺฉึ อคมาสินฺติ อตฺโถ. หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตนาติ อหํ สนฺตุฏฺโฐ โสมนสฺสยุตฺตจิตฺเตน สํฆสฺส ลสุณํ อทาสินฺติ อตฺโถ.

[๙๑] วิปสฺสิสฺส ฯเปฯ นิรตสฺสหนฺติ นรานํ อคฺคสฺส เสฏฺฐสฺส อสฺส วิปสฺสิสฺส ภควโต สาสเน นิรโต นิสฺเสเสน รโต อหนฺติ สมฺพนฺโธ. สํฆสฺส ฯเปฯ โมทหนฺติ อหํ สํฆสฺส ลสุณทานํ ทตฺวา สคฺคมฺหิ สุฏฺฐุ อคฺคสฺมึ เทวโลเก อายุกปฺปํ ทิพฺพสมฺปตฺตึ อนุภวมาโน โมทึ, สนฺตุฏฺโฐ ภวามีติ อตฺโถ. เสสํ สุวิญฺเญยฺยเมวาติ.

ลสุณทายกตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๘๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลสุณทายกเถราปทาน (๓๗)”