กปฺปมฺปิ เจ อญฺญมภาสมาโน

ขีเยถ กปฺโป จิรทีฆมนฺตเร

วณฺโณ น ขีเยถ ตถาคตสฺสา"ติ ๑- อาทิกํ อยมฺปิ พฺราหฺมโณ มุขารูฬฺหวเสน เอกนฺตปสีทนวเสน ๒- "อาสภนฺ"ติ วตฺตพฺเพ "อุสภนฺ"ติอาทิมาห. วริตพฺโพ ปตฺเถตพฺโพติ วโร. อเนเกสุ กปฺปสต- สหสฺเสสุ กตวีริยตฺตา วีโร. มหนฺตํ สีลกฺขนฺธาทิกํ เอสติ คเวสตีติ มเหสี, ตํ มเหสึ พุทฺธํ. วิเสเสน กิเลสขนฺธมาราทโย มาเร ชิตวาติ วิชิตาวี, ตํ วิชิตาวินํ สมฺพุทฺธํ. สุวณฺณสฺส วณฺโณ อิว วณฺโณ ยสฺส สมฺพุทฺธสฺส โส สุวณฺณวณฺโณ, ตํ สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ ทิสฺวา โก นาม สตฺโต นปฺปสีทตีติ.

ปรปฺปสาทกตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๘๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน (๖๔)”