[๓] เสเรยฺยกํ คเหตฺวานาติ สิริเส ภวํ ชาติปุปฺผํ เสเรยฺยํ, เสเรยฺยเมว เสเรยฺยกํ, ตํ เสเรยฺยกํ คเหตฺวานาติ สมฺพนฺโธ. ภควติ ปสนฺโน ชาติสุมน- มกุลจมฺปกาทีนิ ปุปฺผานิ ปติฏฺฐเปตฺวา ปูเชตุํ กาลํ นตฺถิตาย ๓- ตตฺถ สมฺปตฺตํ ตํ เสเรยฺยกํ ปุปฺผํ คเหตฺวา ปูเชสินฺติ อตฺโถ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

เสเรยฺยกตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๙๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เสเรยยเถราปทาน (๑๒๑)”