๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔)

166. 4. Desapūjakattherāpadānavaṇṇanā

atthadassī tu bhagavātiādikaṃ āyasmato desapūjakattherassa apadānaṃ. Ayampi thero purimabuddhesu katādhikāro tattha tattha bhave vivaṭṭūpanissayāni puññāni upacinanto atthadassissa bhagavato kāle kulagehe nibbatto vuddhimanvāya saddho pasanno buddhamāmako dhammamāmako saṃghamāmako ahosi. Tadā atthadassī bhagavā bhikkhusaṃghaparivuto cando viya sūriyo viya ca ākāsena gacchati. So Upāsako bhagavato gatadisābhāgaṃ gandhamālādīhi pūjetvā añjaliṃ paggayha namassamāno aṭṭhāsi.

[18] So tena puññena devaloke nibbatto saggasampattiṃ anubhavitvā manussesu ca manussasampattiṃ anubhavitvā imasmiṃ buddhuppāde ekasmiṃ kule nibbatto vuddhippatto upabhogaparibhogasampanno satthu dhammadesanaṃ sutvā pasannamānaso gharāvāse anallīno pabbajitvā vattasampanno nacirasseva arahā hutvā attano pubbakammaṃ saritvā somanassajāto pubbacaritāpadānaṃ pakāsento atthadassī tu bhagavātiādimāha. Taṃ heṭṭhā vuttatthameva. Anilañjaseti "maggo pantho patho pajjo, añjasaṃ vaṭumāyanan"ti pariyāyassa vuttattā anilassa vātassa añjasaṃ gamanamaggoti anilañjasaṃ, tasmiṃ anilañjase, ākāseti attho. Sesaṃ uttānatthamevāti.

Desapūjakattherāpadānavaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๑,๐๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔)”