Puna māradhītaro "uccāvacā kho purisānaṃ adhippāyā, kesañci kumārikāsu pemaṃ hoti, kesañci paṭhamavaye ṭhitāsu, kesañci majjhimavaye ṭhitāsu, kesañci pacchimavaye ṭhitāsu, yannūna mayaṃ nānappakārehi rūpehi palobhetvā gaṇheyyāmā"ti ekamekā kumārikavaṇṇādivasena sakaṃ sakaṃ attabhāvaṃ abhinimminitvā kumārikā, avijātā, sakiṃ vijātā, duvijātā, majjhimitthiyo, mahitthiyo ca hutvā chakkhattuṃ bhagavantaṃ upasaṅkamitvā "pāde te samaṇa paricāremā"ti āhaṃsu. Tampi bhagavā na manasākāsi, yathā taṃ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto. Keci panācariyā vadanti "tā mahitthibhāvena upagatā disvā bhagavā `etā khaṇḍadantā palitakesā hontū'ti adhiṭṭhāsī"ti. Taṃ na gahetabbaṃ. Na hi bhagavā evarūpaṃ adhiṭṭhānaṃ akāsi, bhagavā pana "apetha tumhe, kiṃ disvā evaṃ

Vāyamatha, evarūpaṃ nāma avītarāgādīnaṃ purato kātuṃ vaṭṭati. Tathāgatassa pana rāgo pahīno, doso pahīno, moho pahīno"ti attano kilesappahānaṃ ārabbha:-

"yassa jitaṃ nāvajīyati

jitamassa no yāti koci loke

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๒๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พุทธาปทาน”