[195] Ṭhānacaṅkamino kecīti tesaṃ mama sissānaṃ antare ekacce isayo ṭhāniriyāpathacaṅkamaniriyāpathasampannā ekacce isayo nesajjikā nisajjiriyāpathasampannā ekacce isayo pavattabhojanā sayaṃpatitapaṇṇāhārā evarūpehi guṇehi yuttattā durāsadāti sambandho.

[196] Te sabbe thomento mettāvihārinotiādimāha. Tattha "aparimāṇesu cakkavāḷesu aparimāṇā sattā sukhī hontū"tiādinā sinehalakkhaṇāya mettāya pharitvā viharanti, attabhāvaṃ pavattentīti mettāvihārino ete mama sissāti attho. Sabbe te isayo sabbapāṇinaṃ sabbesaṃ sattānaṃ hitesī hitagavesakā. Anattukkaṃsakā attānaṃ na ukkaṃsakā amānino kassaci kañci puggalaṃ na vambhenti nīcaṃ katvā na maññantīti attho.

[197] Te mama sissā sīlasamādhisamāpattiguṇayuttattā sīharājā iva achambhītā nibbhayā gajarājā iva hatthirājā viya thāmavā sarīrabalajhānabalasampannā Byaggharājā iva durāsadā ghaṭṭetumasakkuṇeyyā mama santike āgacchantīti sambandho.

[198] Tato attano ānubhāvassa dassanalesena pakāsento vijjādharātiādimāha. Tattha mantasajjhāyādivijjādharā ca rukkhapabbatādīsu vasantā bhummadevatā ca bhūmaṭṭhathalaṭṭhā nāgā ca gandhabbadevā ca caṇḍā rakkhasā ca kumbhaṇḍā devā ca dānavā devā ca icchiticchitanimmānasamatthā garuḷā ca taṃ saraṃ upajīvantīti sambandho, tasmiṃ sare sarassa samīpe vasantīti attho.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๕๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สารีปุตตเถราปทาน (๑)”