๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน (๑๒๐)

122. 10. Jātipūjakattherāpadānavaṇṇanā

jāyaṃ tassa vipassissātiādikaṃ āyasmato jātipūjakattherassa apadānaṃ. Ayampi purimabuddhesu katādhikāro tattha tattha bhave vivaṭṭūpanissayāni puññāni upacinanto vipassissa bhagavato kāle kulagehe nibbatto viññutaṃ patto nakkhattapāṭhakehi vipassibodhisattassa vuttalakkhaṇanimittaṃ sutvā "ayaṃ kira kumāro buddho hutvā sakalalokassa aggo seṭṭho hutvā sabbasatte saṃsārato uddharissatī"ti sutvā

Taṃ bhagavantaṃ kumārakāleyeva buddhassa viya mahāpūjaṃ akāsi. Pacchā kamena kumārakālaṃ rājakumārakālaṃ rajjakālanti kālattayamatikkamma buddhe jātepi mahāpūjaṃ katvā tato cuto tusitādīsu nibbatto dibbasukhamanubhavitvā pacchā manussesu cakkavattādimanussasukhamanubhavitvā imasmiṃ buddhuppāde kulagehe nibbatto sattaṭṭhavassakāleyeva bhagavati pasanno pabbajitvā vipassanaṃ vaḍḍhetvā nacirasseva arahā ahosi.

[82] So aparabhāge attano pubbakammaṃ saritvā somanassajāto pubbacaritāpadānaṃ pakāsento jāyaṃ tassa vipassissātiādimāha. Taṃ heṭṭhā vuttatthameva.

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๙๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน (๑๒๐)”