เป็นผู้คงแก่เรียน จบมนตร์ เป็นผู้ควรแก่การขอ

ได้บูชายัญชื่อว่าวาชเปยยะ (กล่าวคำอ่อนหวาน)

[๒๗] ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงรู้แจ้งโลก ทรงเป็นผู้เลิศ ทรงเป็นฤๅษี

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๑,๘๕๖

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ปุปผฉทนิยเถราปทาน (๑๓๔)”