[๒๗] ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น

ข้าพเจ้าถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว

จึงไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๒๘] ในกัปที่ ๔๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๒,๑๗๘

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. อิสิมุคคทายกเถราปทาน (๑๘๕)”