ผู้เป็นสารถีฝึกนรชน โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์

ประทับนั่งในระหว่างภูเขา ทรงทำทิศทั้งปวงให้สว่างไสวอยู่

[๓๑] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้โก่งธนู พาดลูกศร

ยิงดอกไม้ตัดขั้วแล้วนำไปบูชาพระพุทธเจ้า

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๒,๓๑๙

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สลฬมาลิยเถราปทาน (๒๐๗)”