บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยทา แปลว่า ในกาลใด.

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงชี้พระองค์เองด้วยบทว่า อหํ.

บทว่า ตุสิเต กาเย ได้แก่ หมู่เทพที่ชื่อว่าดุสิต.

ก็ในกาลใดเราบำเพ็ญบารมี ๓๐ ถ้วน บริจาคมหาบริจาค ๕ ถึงที่สุดแห่งญาตัตถจริยา โลกัตถจริยาและพุทธจริยา ให้สัตตสตกมหาทาน ทำแผ่นดินให้ไหว ๗ ครั้ง จุติจากอัตภาพเป็นพระเวสสันดรแล้วก็บังเกิดในภพดุสิต ในวาระจิตที่สอง แม้ในกาลนั้น เราก็ได้เป็นเทวราชชื่อท้าวสันดุสิต.