บทว่า ปญฺชลิกา ได้แก่ ประคองอัญชลี. อธิบายว่า เอามือทั้งสองตั้งไว้เหนือศีรษะ.

บทว่า อนุยนฺติ ตถาคตํ ได้แก่ ไปข้างหลังของพระตถาคต.

พึงทราบลักษณะว่า เมื่ออนุโยค [นิคคหิต] มีอยู่ ทุติยาวิภัตติ ย่อมลงในอรรถฉัฏฐีวิภัตติ ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า อนุยนฺติ ตถาคตํ.

บทว่า วชฺชยนฺตา แปลว่า บรรเลงอยู่.