บทว่า มนฺทารวํ ได้แก่ ดอกมณฑารพ.

บทว่า ทิโสทิสํ แปลว่า โดยทุกทิศ. บทว่า โอกิรนฺติ แปลว่า โปรย.

บทว่า อากาสนภคตา แปลว่า ไปในท้องฟ้าคืออากาศ.

อีกนัยหนึ่งไปสู่อากาศ คือไปสวรรค์นั่นเอง.