จริงอยู่ สวรรค์ท่านเรียกว่าท้องฟ้า.

บทว่า มรู แปลว่า เทวดาทั้งหลาย.

บทว่า สรลํ ได้แก่ ดอกสน. บทว่า นีปํ ได้แก่ ดอกกะทุ่ม.

บทว่า นาคปุนฺนาคเกตกํ ได้แก่ ดอกกะถิน ดอกบุนนาค ดอกเกต.