บทว่า อิจฺฉมาโน ได้แก่ หวังอยู่.

บทว่า กิเลเส ความว่า ธรรมชาติเหล่าใด ย่อมเศร้าหมอง ย่อมทำให้เดือดร้อน เหตุนั้น ธรรมชาติเหล่านั้นชื่อว่ากิเลส คือกิเลส ๑๐ กองมีราคะเป็นต้น.

บทว่า ฌาปเย ได้แก่ พึงให้ไหม้. อธิบายว่า เราพึงยังกิเลสทั้งหลายของเราให้ไหม้.

คำว่า กึ เป็นคำปฏิเสธ.