ฝ่ายพระผู้มีพระภาคเจ้าทีปังกร ประทับยืนประชิดใกล้ศีรษะของสุเมธบัณฑิต เห็นสุเมธดาบสนอนอยู่เหนือหลังตม ทรงส่งอนาคตังสญาณว่า ดาบสผู้นี้ทำอภินีหารเพื่อเป็นพระพุทธเจ้านอนลงแล้ว ความปรารถนาของเขาจักสำเร็จหรือไม่หนอ ทรงพิจารณาทบทวนดู ก็ทรงทราบว่า ล่วงไปสี่อสงไขยกำไรแสนกัป นับแต่กัปนี้ไป เขาจักเป็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าโคตมะ ประทับยืนพยากรณ์ท่ามกลางบริษัทว่า

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอเห็นดาบสผู้มีตบะสูงซึ่งนอนเหนือหลังตมผู้นี้ไหมหนอ.

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า เห็น พระเจ้าข้า.

จึงตรัสว่า ดาบสผู้นี้ทำอภินีหารเพื่อเป็นพระพุทธเจ้า จึงนอนลงแล้ว ความปรารถนาของดาบสผู้นี้จักสำเร็จ ในที่สุดสี่อสงไขยกำไรแสนกัปนับแต่กัปนี้ไป ดาบสผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าโคตมะในโลก ในอัตภาพนั้นของดาบสนั้น นครชื่อว่ากบิลพัศดุ์จักเป็นที่ประทับอยู่ จักมีพระชนนีพระนามว่ามหามายาเทวี พระชนกพระนามว่าพระเจ้าสุทโธทนะ พระอัครสาวกทั้งสองชื่อว่าอุปติสสะและโกลิตะ พระพุทธอุปัฏฐากชื่อว่าอานันทะ พระอัครสาวิกาทั้งสองชื่อว่าเขมาและอุบลวรรณา.