บทว่า มหิยา ได้แก่ แผ่นดิน เป็นปัญจมีวิภัตติ.

บทว่า ตาราคณา ได้แก่ หมู่ดาวทั้งหมดมีดาวเคราะห์และดาวนักษัตรเป็นต้น.

บทว่า นกฺขตฺตา ได้แก่ ดาวฤกษ์ทั้งหลาย.

บทว่า คคนมณฺฑเล ความว่า ส่องสว่างทั่วมณฑลท้องฟ้า.