บทว่า กุฑฺฑา แปลว่า กำแพง.

บทว่า น โหนฺตาวรณา ได้แก่ ทำการขวางกั้นไม่ได้.

บทว่า ตทา ได้แก่ ครั้งก่อน.

บทว่า อากาสภูตา ได้แก่ กำแพงบานประตูและภูเขาเหล่านั้น ไม่อาจทำการขวางกั้นทำไว้ข้างนอกได้. อธิบายว่า อากาศกลางหาว.