บทว่า ปุพฺพเกหิ ได้แก่ อันพระโพธิสัตว์ทั้งหลายพระองค์ก่อนๆ.

บทว่า อนุจิณฺณํ ได้แก่ สะสม ซ่องเสพ.

บทว่า สมาทิย ได้แก่ จงทำการสมาทาน. อธิบายว่า จงสมาทานอย่างนี้ว่า ตั้งแต่วันนี้ เราควรบำเพ็ญทานบารมีนี้ก่อน.

บทว่า ทานปารมิตํ คจฺฉ ได้แก่ ถึงทานบารมี. อธิบายว่า ทำให้เต็ม.