สมยศัพท์ใช้ในอรรถว่าสมวายะ ขณะ กาล สมูหะ

เหตุ ทิฏฐิ ปฏิลาภะ ปหานะ และปฏิเวธะ.

แต่ในที่นี้ สมยศัพท์นั้น พึงเห็นว่าใช้ในอรรถว่ากาล. ความว่า ในกาลนั้น.

บทว่า มานุสํ ภวํ ได้แก่ ภาวะมนุษย์.