บทว่า อุปโสภติ ได้แก่ เรืองรองยิ่ง รุ่งโรจน์ยิ่ง.

บทว่า สพฺพทา ได้แก่ ทุกกาล. ปาฐะว่า อุปโสภติ สเทวเก ดังนี้ก็มี.

พระผู้มีพระภาคเจ้าทีปังกรพระองค์นั้นทรงมีพระนครชื่อว่ารัมมวดี มีพระชนกเป็นกษัตริย์พระนามว่าพระเจ้าสุเทวะ พระชนนีเป็นพระเทวีพระนามว่าพระนางสุเมธา มีพระอัครสาวกคู่ชื่อสุมังคละและติสสะ มีพระอุปัฏฐากชื่อสาคตะ มีพระอัครสาวิกาคู่ชื่อนันทาและสุนันทา ต้นไม้เป็นที่ตรัสรู้ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น คือต้นเลียบ. พระองค์สูง ๘๐ ศอก พระชนมายุแสนปี.

ถ้าจะถามว่า ในการแสดงนครเกิดเป็นต้นเหล่านี้มีประโยชน์อะไร.