บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สตรํสีว แปลว่า เหมือนดวงอาทิตย์. ความว่า ส่องแสงสว่างไปทุกทิศ.

บทว่า ปวนํ แปลว่า ป่าใหญ่.

บทว่า ธูปิตํ ได้แก่ อบ ทำให้มีกลิ่น.

บทว่า อตปฺปิโย ได้แก่ ไม่ทำความอิ่มหรือไม่เกิดความอิ่ม.